δεν έχουμε φωτογραφίες μαζί
αυτό λες κάθε πρωί
πριν ο ήλιος σηκωθεί
κι εγώ σαν φεύγεις
τις ώρες που περνάω μόνος μου
λύνω τα κορδόνια των παπουτσιών μου
και τα περνάω με επιδεξιότητα και φροντίδα κάτω από τις μασχάλες μου
γίνομαι κάδρο
κι επείτα κρεμιέμαι από ενα καρφί στον τοίχο
έτσι για να με συγχωρέσεις για όλες τις φωτογραφίες που δε βγάλαμε
