Η ΚΟΛΟΝΙΑ

Τα γένια του ήταν αξύριστα καμιά βδομάδα τώρα. Τόσο ώστε τις 2 τελευταίες μέρες να κολλάνε μεγάλα κομμάτια ψωμιού σε αυτά και εκείνος με περίσσια τέχνη και επιμέλεια να αναγκάζεται να τα καθαρίσει. Πάντα έπλενε τα δόντια του κάνοντας παράξενες γκριμάτσες στον καθρέφτη του μπάνιου, που ούτως ή άλλως παραμόρφωνε τα πάντα μες στο ασθενικό του φως. Τα ρούχα του στην καρέκλα από το προηγούμενο βράδυ περίμεναν καρτερικά να τα γεμίσει. Πρώτα φορούσε τις κάλτσες του. Το παντελόνι έμπαινε εύκολα έτσι γλιστρώντας πάνω στη λεία επιφάνεια τους. Έπειτα το πουκάμισο, συνοδευόμενο από τη γραβάτα, πάντα με διπλό κόμπο, όπως του είχε δείξει ο πατέρας του. Στο τέλος το σακάκι, λίγη κολόνια και ένα παλτό κειμήλιο και αυτό από εκείνον. Σήμερα όμως τα έκανε όλα ανάποδα. Κι όταν έφτασε η στιγμή για την κολόνια, το παλτό και τα παπούτσια του, μόνο την κολόνια έβαλε. Κι όχι 2 σταγόνες όπως τις άλλες φορές. Ψεκάστηκε μετρημένα 22 φορές στο λαιμό και στα χέρια του , στο ύψος των καρπών. Έφυγε φουριόζος για το αυτοκίνητο και διέφυγε της προσοχής του ένα κομμάτι τυρί που είχε μπλεχτεί στα γένια του. Έφαγε λαίμαργα το πρωινό του άλλωστε. Στη διαδρομή κόρναρε σε μια παρέα από περιστέρια που δεν έλεγαν να κάνουν στην άκρη. Θαρρώ μάλιστα, πως πάτησε το ένα. Στη συνέχεια έβρισε μια οδηγό στη διασταύρωση που πετάχτηκε ενώ είχε stop με μία ακαταλαβίστικη ιταλική προφορά στα αγγλικά. Κάποιοι είπαν πως τον άκουσαν να φωνάζει « THIS STOP SIGN IS THE SIZE OF YOUR FUCKIN’ HEAD !». Απομακρύνθηκε γρήγορα από το σημείο της παρ’ολίγον σύγκρουσης και γέλασε δυνατά με κλειστά τα παράθυρα. Άκουγε το τρίτο πρόγραμμα σε όλη τη διαδρομή. Φτάνοντας πάρκαρε έτσι ώστε το αυτοκίνητό του να κλείνει όχι ένα μα δύο άλλα αυτοκίνητα και κατευθύνθηκε νωχελικά στην είσοδο του κτιρίου. Δεν χαιρέτισε το θυρωρό και στο ασανσέρ έκλασε αθόρυβα βγαίνοντας στον όροφο που βρισκόταν το γραφείο του. Στρογγυλοκάθισε στην καρέκλα του, βούλιαξε κυριολεκτικά στην δερμάτινη επιφάνειά της. Όλη τη μέρα χάζευε στο you tube βίντεο από αγαπημένες μπάντες του, διαγωνισμούς drummer, guitar heroes, shredding και ό,τι άλλο του κατέβηκε, σε μια ατέλειωτη περιήγηση στο μαγικό κόσμο του διαδικτύου, διάρκειας 10 ωρών. Ακόμη και τη στιγμή που το αφεντικό του ήρθε πάνω από το κεφάλι του, αυτός έβαλε τα ακουστικά του και παρίστανε πως δεν τον είχε δει να έρχεται, ούτε τον άκουγε. Ούτε στα σωματίδια του σάλιου του δεν αντέδρασε που κατευθύνονταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο πληκτρολόγιο, την οθόνη και το πρόσωπό του. Στις 6.30 μ.μ. ακριβώς, έκλεισε τον υπολογιστή του, φόρεσε το σακάκι του και έφυγε. Έσκισε τις κάλτσες του σε κάτι πετραδάκια, δίπλα στην πόρτα του αυτοκινήτου του. Στη διαδρομή της επιστροφής τρόμαξε κανά δυο γιαγιάδες στα φανάρια, έβρισε στα αραμαϊκά αυτή τη φορά ή τελοσπάντων σε μια διάλεκτο που πολύ τους έμοιαζε, ξήλωσε κάτι καθρέφτες από παρκαρισμένα οχήματα. Μπαίνοντας στο σπίτι του πήγε καρφί στο μπάνιο. Πρώτα σηκώνοντας το ένα πόδι κι ύστερα το άλλο μπήκε με τα ρούχα στην μπανιέρα και έβαλε τα κλάματα καθώς το νερό έπεφτε καυτό στο κεφάλι του, έτσι που τα δάκρυά του δεν ξεχώριζαν. Ούτε από τον ήχο δεν καταλάβαινε κανείς πως κλαίει. Το κλάμα του ήταν βουβό. Γδύθηκε. Στάθηκε γυμνός μπροστά στον καθρέφτη. Χωρίς γκριμάτσες τούτη τη φορά. Ξυρίστηκε. Έπειτα γυμνός ακόμη έφαγε. Μια στεγνή μπριζόλα. Το κρεβάτι του έμοιαζε ζεστό όταν έπεσε σε αυτό… Είχε μια στιγμή ανεξήγητης γαλήνης ακριβώς πριν κοιμηθεί.

Το επόμενο πρωί έπλυνε το πρόσωπό του, έφαγε ένα καλό πρωινό, έπλυνε τα δόντια του, έβαλε τα ρούχα του που ήταν έτοιμα στην καρέκλα από το προηγούμενο βράδυ, τα παπούτσια του, την κολόνια του, το παλτό του, όλα με τη σωστή σειρά και έφυγε. Στη διαδρομή δεν κόρναρε ούτε στιγμή. Πάρκαρε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο, χαιρέτισε το θυρωρό κι έγνεψε ευγενικά σε όλους τους συναδέλφους του στο ασανσέρ. Δούλεψε σα σκυλί για τις επόμενες 10 ώρες και μάλιστα είχε μία αγαστή συνεργασία με το αφεντικό του, για ένα σοβαρό ζήτημα που είχε προκύψει. Στις 6.30 μ.μ. ακριβώς έφυγε και μισή ώρα μετά ήταν σπίτι του. Δεν είχε γελάσει ούτε στιγμή σήμερα. Δεν είχε δακρύσει καθόλου. Ήταν και πάλι λειτουργικός.

Κωστής Κατσαρός